اندیشکده جینسا: جنگ ۱۲ روزه ۲۵ درصد از ذخایر موشک‌های تاد آمریکا را مصرف کرد

به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از خبرگزاری آناتولی، در تابستان ۲۰۲۵، رویارویی ایران و رژیم اسرائیل فصل تازه‌ای در تاریخ جنگ‌های مدرن گشود؛ نبردی که بدون مرز زمینی مشترک، با موشک‌های دوربرد و پهپادها رقم خورد و وابستگی شدید رژیم اسرائیل به پشتیبانی ایالات متحده را آشکار ساخت.

اندیشکده صهیونیستی جینسا (JINSA) در گزارشی نوشت: در طول ۱۲ روز در ژوئن ۲۰۲۵ و طی مسافتی حدود ۲ هزار کیلومتر، [رژیم] اسرائیل و ایران وارد نخستین جنگ مدرن با موشک‌های دوربرد و پهپادها شدند؛ جنگی هوایی میان دو کشوری که هیچ مرز مشترکی نداشتند. این نبرد هوایی بی‌سابقه، از ۱۳ تا ۲۴ ژوئن، محدودیت‌های سامانه‌های دفاع موشکی را به نمایش گذاشت. با توجه به این‌که ایران قطعاً دوباره مسلح خواهد شد، امنیت آینده‌ [رژیم] اسرائیل و ایالات متحده وابسته به رسمی‌سازی و گسترش شبکه‌ منطقه‌ای پدافند هوایی و سرمایه‌گذاری در افزایش ذخایر و قابلیت‌های نوآورانه‌ دفاعی خواهد بود.

این جنگ شکاف‌های حیاتی در فناوری و پدافند هوایی منطقه را آشکار کرد. حمله‌ غافلگیرانه‌ اولیه‌ [رژیم] اسرائیل ظرفیت موشکی ایران را محدود ساخت، اما ایران با حملات پیچیده‌تر و پرتعدادتر خود را تطبیق داد و خسارت بیشتری به [رژیم] اسرائیل وارد کرد، ذخایر رهگیر [رژیم] اسرائیل و آمریکا را فرسوده ساخت و اسرائیل را به‌شدت به حمایت پدافندی آمریکا وابسته نمود. اگر [رژیم] اسرائیل و ایالات متحده پیشاپیش هماهنگی و پوشش دفاعی گسترده‌تری ایجاد نکرده بودند، موشک‌های بیشتری از ایران می‌توانست از سد دفاع [رژیم] اسرائیل عبور کند.

با کاهش ذخایر رهگیر [رژیم] اسرائیل در برابر آتش بی‌سابقه‌ ایران، اسرائیل ناچار به اتکای گسترده به پدافند هوایی آمریکا شد. بدون این کمک، اسرائیل ممکن بود مجبور شود ذخایر خود را بیش از این کاهش دهد و درگیری‌های آینده با خطری بالاتر از حملات مرگبار و ویرانگر موشکی مواجه شود. ایالات متحده در طول جنگ بیش از ۱۵۰ موشک رهگیر تالون (Talon)، تاد (THAAD) و ۸۰ موشک رهگیر SM-۳ به‌کار گرفت که شامل حدود ۷۰ درصد از کل رهگیرهای مصرف‌شده در جنگ می‌شود. این میزان تقریباً معادل ۲۵ درصد از کل ذخایر رهگیرهای تاد آمریکا بود و جایگزینی آن‌ها ممکن است یک‌ونیم سال طول بکشد.

بنابراین، برای [رژیم] اسرائیل و ایالات متحده حیاتی است که درک کنند در یک رقابت تسلیحاتی پرشتاب با ایران و دیگر رقبای جهانی مانند روسیه، چین و کره شمالی قرار دارند؛ کشورهایی که [به اعتقاد نویسنده این گزارش] از سلاح‌های ایران بهره می‌گیرند یا به توسعه‌ی آن‌ها کمک می‌کنند. نتیجه‌ درگیری‌های آینده به این بستگی دارد که کشورها تا چه اندازه توان تهاجمی و دفاعی خود را بهبود بخشند. [رژیم] اسرائیل و ایالات متحده هر دو با یک نیاز فوری روبه‌رو هستند، ارتقای سامانه‌های دفاع هوایی، افزایش ذخایر رهگیرها و اجرای راهبردهای تازه برای مقابله با حملات موشکی فشرده و غیرقابل پیش‌بینی زیرا هرگونه کمبود در آینده، آسیب‌پذیری بزرگی ایجاد خواهد کرد.

کارآمدی سامانه‌ IAMD [رژیم] اسرائیل به‌شدت به رهبری ایالات متحده و اعزام سریع تجهیزات آمریکایی وابسته بود. کشورهای عربی تنها مشارکتی محدود در ائتلاف پدافند هوایی داشتند و از توان کافی برای مقابله با حملات موشکی ایران برخوردار نبودند. ارتقای همکاری امنیتی منطقه‌ای مستلزم آن است که ایالات متحده IAMD را از یک ائتلاف موقت به یک شبکه‌ رسمی و دائمی تحت رهبری آمریکا تبدیل کند؛ شبکه‌ای که بتواند به حملات غافلگیرانه و تجاوز علیه اهداف کمتر محافظت‌شده از [رژیم] اسرائیل پاسخ دهد.

برای تقویت امنیت منطقه، ایالات متحده باید IAMD را از یک ائتلاف موقت به شبکه‌ای دائمی و رسمی تبدیل کند و تمرکز را بر اشتراک‌گذاری داده‌های آنی، حسگرهای یکپارچه، برنامه‌ریزی مشترک و منابع کافی برای همه‌ی شرکا بگذارد. برای پیشبرد این تلاش‌ها و بهبود پدافند هوایی، کنگره باید فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) را موظف کند که کارآمدی IAMD را ارزیابی کرده، شکاف‌های سامانه را برطرف سازد و پروتکل‌های مشترک برای دفاع موشکی منطقه‌ای تدوین کند. آماده‌سازی برای درگیری‌های آینده همچنین نیازمند افزایش بودجه برای تجدید و گسترش ذخایر رهگیرها، ظرفیت تولید و همکاری مشترک با [رژیم] اسرائیل برای توسعه‌ی سامانه‌های نوآورانه‌ دفاع موشکی است.

انتهای پیام /ی.ح/26