بیماران سرطانی غزه در محاصره مرگ؛ درمان نیست و راه خروج بسته است
هزاران بیمار سرطانی در نوار غزه میان پیشروی بیماری و فروپاشی نظام سلامت، هر روز برای زنده ماندن میجنگند. سرطان به تشخیص زودهنگام، درمان منظم و مراقبت پیوسته نیاز دارد، اما کمبود تجهیزات تشخیصی، داروها و درمانهای تخصصی، مسیر درمان را برای بیماران غزه به نبردی میان مرگ و زندگی تبدیل کرده است.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از پایگاه اطلاع رسانی فلسطین، خلود ابوسهمود، پژوهشگر فلسطینی، اندکی پس از تولد دومین فرزندش به سرطان مبتلا شد. دختر او اکنون تنها هشت ماه دارد و مادرش ماههاست در انتظار دریافت مجوز خروج از غزه برای درمان است؛ در حالی که وضعیت جسمانیاش به سرعت وخیمتر میشود.
ممدوح ابوشهله، همسر خلود میگوید شکم همسرش پس از زایمان همچنان متورم بود. پس از آزمایشهای متعدد، تجمع مایع در شکم تشخیص داده شد و بررسی نمونه آن، وجود سلولهای سرطانی را نشان داد. تصویربرداری بعدی نیز ابتلای او به سرطان کبد را تأیید کرد.
به دلیل نبود درمان مناسب، پزشکان برای جلوگیری از گسترش بیماری حدود ۱۵ نوبت شیمی درمانی انجام دادند، اما بدن خلود به درمان پاسخ نداد. مو و ناخنهایش ریخت، حرکتش کند شد و اکنون از تنگی نفس شدید و تورم مداوم شکم رنج میبرد و تنها چند قدم میتواند راه برود. تحمل ۹ ماه آوارگی، زندگی در محیطی فاقد امکانات اولیه و نبود مراقبتهای لازم نیز رنج او را دوچندان کرده است.
دکتر محمد ابوندا، رئیس مرکز سرطان غزه، میگوید افزایش موارد تشخیص داده شده الزاماً به معنای جهش ناگهانی ابتلا نیست، بلکه بسیاری از بیماران پس از ماهها محرومیت از مراجعه به مراکز درمانی، اکنون امکان انجام آزمایش یافتهاند. در ماههای نخست جنگ، شماری از بیماران پیش از تشخیص بیماری جان باختند؛ زیرا بمباران، آوارگی و فروپاشی خدمات درمانی مانع دسترسی آنان به بیمارستانها شده بود.
به گفته ابوندا، روزانه دو تا سه بیمار سرطانی در غزه جان میبازند و از اکتبر گذشته تاکنون حدود ۲۵۰ نفر بر اثر این بیماری فوت کردهاند؛ در حالی که پیش از جنگ، آمار سالانه مرگ و میر بیماران سرطانی بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر بود.
طارق المحروق، مدیر پرستاری مرکز سرطان غزه، نیز اعلام کرد بیش از ۱۰ هزار بیمار تنها به دو دستگاه سیتیاسکن فعال دسترسی دارند؛ یکی در شهر غزه و دیگری در خان یونس. کمبود دستگاههای سیتیاسکن، ماموگرافی و سونوگرافی، همراه با فقدان آزمایشهای تخصصی، تشخیص زودهنگام و پیگیری روند بیماری را تقریباً ناممکن کرده است.
کمبود شدید داروهای شیمی درمانی، مسکنها و درمانهای تسکینی نیز شانس بیماران را برای دریافت مراقبت مناسب کاهش داده است. کادر درمان در بسیاری از موارد تنها داروهای موجود را تحویل میدهد و بیماران را به خانه بازمیگرداند؛ زیرا آزمایشهای لازم و برنامه کامل درمانی در دسترس نیست.
تأخیر در اعزام بیماران برای درمان خارج از غزه نیز تقریباً هر روز قربانی میگیرد. بیش از ۱۰ هزار بیمار سرطانی، همزمان با کمبود غذا، آوارگی مکرر و زندگی در چادرهای غیربهداشتی، با خطر مرگ مواجهاند. مسئولان درمانی خواستار ورود فوری داروهای شیمی درمانی، تجهیزات تشخیصی، درمانهای تسکینی و تسریع انتقال بیماران به خارج از غزه شدهاند.
انتهای پیام/24