[[{"content_id":419962,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"گزارش وبگاه فلسطینیان 48؛\r\n\r\nکرانه باختری به نقطه انفجار نزدیک می‌شود؛ محدودیت‌های ارتش رژیم صهیونیستی برای مهار بحران\/ پس‌لرزه‌های طوفان الاقصی ادامه دارد","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"در شرایطی که کرانه باختری به دلیل تشدید یورش‌ها، خشونت شهرک‌نشینان و فشارهای امنیتی اسرائیل در وضعیت شکننده‌ای قرار گرفته است، ارزیابی‌ها در داخل ساختار امنیتی این رژیم نسبت به احتمال وقوع انفجاری گسترده هشدار می‌دهند؛ انفجاری که به باور ناظران،  ارتش فرسایش‌یافته رژیم اشغالگر با وجود حضور گسترده نظامی، ممکن است توان مهار پیامدهای آن را نداشته باشد.","content_summary_fill":1,"content_body":"به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از وبگاه عرب48، رژیم صهیونیستی کرانه باختری را به سوی لبه انفجار سوق می&zwnj;دهد؛ آن هم در شرایطی که شکاف میان سیاست&zwnj;های تهاجمی علیه فلسطینیان که از سوی سطح سیاسی این رژیم تحمیل می&zwnj;شود و توان واقعی ارتش رژیم صهیونیستی برای اجرای این سیاست&zwnj;ها و کنترل پیامدهای آن، روزبه&zwnj;روز افزایش می&zwnj;یابد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا وجود اینکه کرانه باختری در طول سال&zwnj;های جنگ علیه نوار غزه، در مقایسه با حجم عملیات نظامی رژیم اشغالگر، فشار اقتصادی و بسته شدن بازار کار به روی فلسطینیان، سطحی از آرامش نسبی را حفظ کرده است، ارزیابی&zwnj;های داخل نهاد امنیتی رژیم اشغالگر اکنون هشدار می&zwnj;دهند که این آرامش شکننده است و تنها یک حادثه می&zwnj;تواند منطقه را به سوی رویارویی گسترده سوق دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nموضوع به وجود تصمیمی سازمان&zwnj;یافته از سوی فلسطینیان برای آغاز انتفاضه&zwnj;ای جدید مربوط نمی&zwnj;شود، بلکه بیشتر به انباشت سیاست&zwnj;های خود اشغالگران بازمی&zwnj;گردد؛ از یورش&zwnj;ها، بازداشت&zwnj;ها و توقیف درآمدهای مالیاتی فلسطینیان گرفته تا حمایت از شهرک&zwnj;نشینان مسلح، تهدید به اشغال اردوگاه&zwnj;های بیشتر و تخلیه ساکنان آن&zwnj;ها.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنکته قابل توجه آن است که این سیاست&zwnj;ها توسط ارتشی اجرا می&zwnj;شود که با کمبود نیروی نظامی، فرسایش مداوم، کاهش انضباط و اختلاف فزاینده میان فرماندهی نظامی و سطح سیاسی درباره حدود استفاده از زور و نحوه توزیع نیروها در جبهه&zwnj;های مختلف روبه&zwnj;رو است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا بازگشت به واقعیت&zwnj;های میدانی، نشانه&zwnj;های متعددی وجود دارد که نشان می&zwnj;دهد نهاد نظامی رژیم اشغالگر قدس دریافته است منشأ تشدید تنش آینده ممکن است از داخل ساختار کنترل رژیم ناشی شود، نه از ابتکاری مستقل فلسطینی.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nآلون بن داوید، تحلیلگر نظامی شبکه ۱۳ اسرائیل، در اول اوت ۲۰۲۶ به نقل از یک افسر ارشد اسرائیلی اعلام کرد که تنها یک اتفاق میان کرانه باختری و وقوع انتفاضه&zwnj;ای جدید فاصله ایجاد کرده است و آتش زدن یک خانه فلسطینی می&zwnj;تواند تمام معادلات را تغییر دهد. او همچنین به نقل از یک مقام نظامی دیگر گفت مشکل اصلی ارتش در کرانه باختری در حال حاضر مقاومت فلسطین نیست، بلکه خشونت شهرک نشینان است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین ارزیابی&zwnj;ها تناقض آشکاری در رفتار رژیم اشغالگر نشان می&zwnj;دهد؛ زیرا ارتش می&zwnj;داند شهرک&zwnj;نشینان آغازگر حمله به روستاها و فلسطینیان هستند و برخی از این حملات می&zwnj;تواند جرقه درگیری گسترده&zwnj;ای شود، اما با این حال سلاح&zwnj;های آنان را جمع&zwnj;آوری نکرده و به شکل قاطع مانع ورودشان به مناطق فلسطینی نمی&zwnj;شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر مقابل، ارتش همچنان برای گسترش عملیات خود در اردوگاه&zwnj;ها و شهرها آماده می&zwnj;شود؛ به این معنا که ممکن است یک فلسطینی ابتدا هدف حمله شهرک&zwnj;نشین قرار گیرد و سپس با عملیات نظامی از سوی ارتش اشغالگر مواجه شود؛ عملیاتی که تل&zwnj;آویو آن را واکنشی به مقاومت او در برابر آن حمله معرفی خواهد کرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا این حال، ارتشی که دولت اشغالگر از آن می&zwnj;خواهد عملیات خود را گسترش دهد، دیگر تنها در یک جبهه یا بر اساس اهدافی مشخص از نظر زمانی فعالیت نمی&zwnj;کند. این ارتش بیش از ۲۴ گردان در کرانه باختری مستقر کرده، نیروهایی در نوار غزه نگه داشته، در جنوب لبنان و سوریه حضور دارد و همچنان برای احتمال ازسرگیری جنگ با ایران آماده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین جبهه&zwnj;های متعدد، نیروهای فعال و ذخیره ارتش را تحت فشار مستمر قرار داده است؛ در حالی که دولت اشغالگر مأموریت&zwnj;های جدیدی به آن اضافه می&zwnj;کند، بدون آنکه پایان سیاسی مشخصی برای هیچ&zwnj;یک از این مأموریت&zwnj;ها تعیین کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتناقض میان خواسته&zwnj;های دولت و توان ارتش در دستور یسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، برای آماده شدن جهت اشغال یک اردوگاه پناهندگان دیگر در کرانه باختری آشکار شد. کاتس اعلام کرد ارتش بر اساس الگویی عمل خواهد کرد که فرماندهی منطقه مرکزی در جنین، طولکرم و نور شمس اجرا کرده بود؛ الگویی که شامل کوچ اجباری ساکنان، تخریب اردوگاه&zwnj;ها و سپس حفظ حضور دائمی نیروهای اسرائیلی در آن مناطق بود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nروزنامه &laquo;یدیعوت آحارونوت&raquo; در سوم اوت ۲۰۲۶ گزارش داد که برنامه&zwnj;های عملیاتی شامل اردوگاه&zwnj;های بلاطه، قلندیا و الجلزون است و اردوگاه بلاطه در صورت تصمیم اسرائیل برای اجرای عملیات جدید، گزینه اصلی خواهد بود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا این حال، این برنامه&zwnj;ها تاکنون وارد مرحله اجرا نشده&zwnj;اند، زیرا ارتش نیروی انسانی و منابع کافی برای کنترل اردوگاه جدید و ماندن در آن پس از پایان عملیات نظامی را در اختیار ندارد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاما بحران ارتش فراتر از مسئله کمبود نیرو است؛ حادثه شورش نظامیان در تیپ گفعاتی نشان داد که اقتدار فرماندهی عالی و توان آن برای اعمال انضباط در یگان&zwnj;ها کاهش یافته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nگای حزوت، سرتیپ ذخیره و پژوهشگر مؤسسه مطالعات امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، در مقاله&zwnj;ای که دوم اوت ۲۰۲۶ در یدیعوت آحارونوت منتشر شد، نوشت این حادثه یک شورش محدود نیست، بلکه کاهش معیارهای حرفه&zwnj;ای و اخلاقی و بحران در مفهوم فرماندهی را آشکار می&zwnj;کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nحزوت میان شجاعت در میدان نبرد و شجاعت در فرماندهی تفاوت قائل می&zwnj;شود. به گفته او، فرماندهان اسرائیلی همچنان همراه نیروهای خود در میدان پیشروی می&zwnj;کنند، اما توانایی تعیین خطوط قرمز، برخورد با نظامیان متخلف و رد رفتارهای مغایر با دستورات و معیارهای نظامی را از دست داده&zwnj;اند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاو این افول را به پیامدهای شکست هفتم اکتبر مرتبط می&zwnj;داند؛ رخدادی که شکافی میان فرماندهان و نظامیان ایجاد کرد، زیرا فرماندهان ارشد هم با احساس مسئولیت نسبت به آن حادثه و هم با حملات سیاسیون و رسانه&zwnj;ها مواجه شدند. در عین حال، تجربه رزمی فرماندهان میدانی و نظامیان گاه از تجربه کسانی که در ستاد ارتش آنان را هدایت می&zwnj;کنند، بیشتر شده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nحزوت همچنین اشاره می&zwnj;کند که نظام یادگیری عملیاتی ارتش در دسامبر ۲۰۲۳ پژوهشی منتشر کرد که هشدار می&zwnj;داد یگان&zwnj;هایی که بیش از ۶۰ روز به&zwnj;صورت مداوم در جنگ حضور دارند، با کاهش شدید انضباط روبه&zwnj;رو می&zwnj;شوند و حتی ممکن است به تهدیدی برای نیروهای خود تبدیل شوند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا این وجود، ارتش همچنان نیروهای خود را برای دوره&zwnj;های طولانی به کار گرفته است؛ در حالی که رژیم صهیونیستی طی دهه&zwnj;های گذشته نیروهای زمینی خود را کاهش داده و متناسب با تعدد جبهه&zwnj;های کنونی افزایش نداده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر نتیجه، پیامدهای این بحران تنها به داخل ارتش محدود نمی&zwnj;شود، زیرا کاهش انضباط مستقیماً بر فلسطینیانی که این نیروها در میان آنان فعالیت می&zwnj;کنند، اثر می&zwnj;گذارد. ارتش فرسوده ممکن است به جای عملیات&zwnj;های محدود و مشخص، به سیاست&zwnj;هایی مانند محاصره، تخلیه، مجازات جمعی و اقدامات گسترده&zwnj;تر روی آورد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nشیوه مدیریت انتصاب&zwnj;ها در فرماندهی منطقه مرکزی نیز بخشی از عمق اختلافات درون ساختار نظامی و سیاسی رژیم صهیونیستی را آشکار کرده است. یسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، در پخش زنده شبکه ۱۴ اعلام کرد که داوید (دادو) بار کالیفا به جای آوی بلوط به عنوان فرمانده منطقه مرکزی منصوب شده است؛ اقدامی که خبرنگار شبکه ۱۲ آن را غیرمعمول و مغایر با رویه&zwnj;های سنتی اعلام انتصاب&zwnj;های نظامی توصیف کرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاهمیت این موضوع نه به هویت این دو فرمانده، بلکه به حجم اختلاف میان سطوح نظامی و سیاسی درباره شکل و زمان&zwnj;بندی عملیات در کرانه باختری و فشار واردشده بر فرماندهی ارتش برای هماهنگی با خواسته&zwnj;های دولت و شهرک&zwnj;نشینان بازمی&zwnj;گردد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمجموع این تحولات نشان می&zwnj;دهد رژیم صهیونیستی کرانه باختری را به سوی رویارویی&zwnj;ای سوق می&zwnj;دهد که شاید دلایل آغاز آن را بشناسد، اما الزاماً توان کنترل مسیر آن را ندارد.\r\n\r\n\r\nانتهای پیام\/ م.ر","content_html":"<p dir=\"RTL\">به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از وبگاه عرب48، رژیم صهیونیستی کرانه باختری را به سوی لبه انفجار سوق می&zwnj;دهد؛ آن هم در شرایطی که شکاف میان سیاست&zwnj;های تهاجمی علیه فلسطینیان که از سوی سطح سیاسی این رژیم تحمیل می&zwnj;شود و توان واقعی ارتش رژیم صهیونیستی برای اجرای این سیاست&zwnj;ها و کنترل پیامدهای آن، روزبه&zwnj;روز افزایش می&zwnj;یابد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با وجود اینکه کرانه باختری در طول سال&zwnj;های جنگ علیه نوار غزه، در مقایسه با حجم عملیات نظامی رژیم اشغالگر، فشار اقتصادی و بسته شدن بازار کار به روی فلسطینیان، سطحی از آرامش نسبی را حفظ کرده است، ارزیابی&zwnj;های داخل نهاد امنیتی رژیم اشغالگر اکنون هشدار می&zwnj;دهند که این آرامش شکننده است و تنها یک حادثه می&zwnj;تواند منطقه را به سوی رویارویی گسترده سوق دهد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">موضوع به وجود تصمیمی سازمان&zwnj;یافته از سوی فلسطینیان برای آغاز انتفاضه&zwnj;ای جدید مربوط نمی&zwnj;شود، بلکه بیشتر به انباشت سیاست&zwnj;های خود اشغالگران بازمی&zwnj;گردد؛ از یورش&zwnj;ها، بازداشت&zwnj;ها و توقیف درآمدهای مالیاتی فلسطینیان گرفته تا حمایت از شهرک&zwnj;نشینان مسلح، تهدید به اشغال اردوگاه&zwnj;های بیشتر و تخلیه ساکنان آن&zwnj;ها<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">نکته قابل توجه آن است که این سیاست&zwnj;ها توسط ارتشی اجرا می&zwnj;شود که با کمبود نیروی نظامی، فرسایش مداوم، کاهش انضباط و اختلاف فزاینده میان فرماندهی نظامی و سطح سیاسی درباره حدود استفاده از زور و نحوه توزیع نیروها در جبهه&zwnj;های مختلف روبه&zwnj;رو است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با بازگشت به واقعیت&zwnj;های میدانی، نشانه&zwnj;های متعددی وجود دارد که نشان می&zwnj;دهد نهاد نظامی رژیم اشغالگر قدس دریافته است منشأ تشدید تنش آینده ممکن است از داخل ساختار کنترل رژیم ناشی شود، نه از ابتکاری مستقل فلسطینی<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">آلون بن داوید، تحلیلگر نظامی شبکه ۱۳ اسرائیل، در اول اوت ۲۰۲۶ به نقل از یک افسر ارشد اسرائیلی اعلام کرد که تنها یک اتفاق میان کرانه باختری و وقوع انتفاضه&zwnj;ای جدید فاصله ایجاد کرده است و آتش زدن یک خانه فلسطینی می&zwnj;تواند تمام معادلات را تغییر دهد. او همچنین به نقل از یک مقام نظامی دیگر گفت مشکل اصلی ارتش در کرانه باختری در حال حاضر مقاومت فلسطین نیست، بلکه خشونت شهرک نشینان است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این ارزیابی&zwnj;ها تناقض آشکاری در رفتار رژیم اشغالگر نشان می&zwnj;دهد؛ زیرا ارتش می&zwnj;داند شهرک&zwnj;نشینان آغازگر حمله به روستاها و فلسطینیان هستند و برخی از این حملات می&zwnj;تواند جرقه درگیری گسترده&zwnj;ای شود، اما با این حال سلاح&zwnj;های آنان را جمع&zwnj;آوری نکرده و به شکل قاطع مانع ورودشان به مناطق فلسطینی نمی&zwnj;شود<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">در مقابل، ارتش همچنان برای گسترش عملیات خود در اردوگاه&zwnj;ها و شهرها آماده می&zwnj;شود؛ به این معنا که ممکن است یک فلسطینی ابتدا هدف حمله شهرک&zwnj;نشین قرار گیرد و سپس با عملیات نظامی از سوی ارتش اشغالگر مواجه شود؛ عملیاتی که تل&zwnj;آویو آن را واکنشی به مقاومت او در برابر آن حمله معرفی خواهد کرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با این حال، ارتشی که دولت اشغالگر از آن می&zwnj;خواهد عملیات خود را گسترش دهد، دیگر تنها در یک جبهه یا بر اساس اهدافی مشخص از نظر زمانی فعالیت نمی&zwnj;کند. این ارتش بیش از ۲۴ گردان در کرانه باختری مستقر کرده، نیروهایی در نوار غزه نگه داشته، در جنوب لبنان و سوریه حضور دارد و همچنان برای احتمال ازسرگیری جنگ با ایران آماده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این جبهه&zwnj;های متعدد، نیروهای فعال و ذخیره ارتش را تحت فشار مستمر قرار داده است؛ در حالی که دولت اشغالگر مأموریت&zwnj;های جدیدی به آن اضافه می&zwnj;کند، بدون آنکه پایان سیاسی مشخصی برای هیچ&zwnj;یک از این مأموریت&zwnj;ها تعیین کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">تناقض میان خواسته&zwnj;های دولت و توان ارتش در دستور یسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، برای آماده شدن جهت اشغال یک اردوگاه پناهندگان دیگر در کرانه باختری آشکار شد. کاتس اعلام کرد ارتش بر اساس الگویی عمل خواهد کرد که فرماندهی منطقه مرکزی در جنین، طولکرم و نور شمس اجرا کرده بود؛ الگویی که شامل کوچ اجباری ساکنان، تخریب اردوگاه&zwnj;ها و سپس حفظ حضور دائمی نیروهای اسرائیلی در آن مناطق بود<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">روزنامه &laquo;یدیعوت آحارونوت&raquo; در سوم اوت ۲۰۲۶ گزارش داد که برنامه&zwnj;های عملیاتی شامل اردوگاه&zwnj;های بلاطه، قلندیا و الجلزون است و اردوگاه بلاطه در صورت تصمیم اسرائیل برای اجرای عملیات جدید، گزینه اصلی خواهد بود<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با این حال، این برنامه&zwnj;ها تاکنون وارد مرحله اجرا نشده&zwnj;اند، زیرا ارتش نیروی انسانی و منابع کافی برای کنترل اردوگاه جدید و ماندن در آن پس از پایان عملیات نظامی را در اختیار ندارد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">اما بحران ارتش فراتر از مسئله کمبود نیرو است؛ حادثه شورش نظامیان در تیپ گفعاتی نشان داد که اقتدار فرماندهی عالی و توان آن برای اعمال انضباط در یگان&zwnj;ها کاهش یافته است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">گای حزوت، سرتیپ ذخیره و پژوهشگر مؤسسه مطالعات امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، در مقاله&zwnj;ای که دوم اوت ۲۰۲۶ در یدیعوت آحارونوت منتشر شد، نوشت این حادثه یک شورش محدود نیست، بلکه کاهش معیارهای حرفه&zwnj;ای و اخلاقی و بحران در مفهوم فرماندهی را آشکار می&zwnj;کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">حزوت میان شجاعت در میدان نبرد و شجاعت در فرماندهی تفاوت قائل می&zwnj;شود. به گفته او، فرماندهان اسرائیلی همچنان همراه نیروهای خود در میدان پیشروی می&zwnj;کنند، اما توانایی تعیین خطوط قرمز، برخورد با نظامیان متخلف و رد رفتارهای مغایر با دستورات و معیارهای نظامی را از دست داده&zwnj;اند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">او این افول را به پیامدهای شکست هفتم اکتبر مرتبط می&zwnj;داند؛ رخدادی که شکافی میان فرماندهان و نظامیان ایجاد کرد، زیرا فرماندهان ارشد هم با احساس مسئولیت نسبت به آن حادثه و هم با حملات سیاسیون و رسانه&zwnj;ها مواجه شدند. در عین حال، تجربه رزمی فرماندهان میدانی و نظامیان گاه از تجربه کسانی که در ستاد ارتش آنان را هدایت می&zwnj;کنند، بیشتر شده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">حزوت همچنین اشاره می&zwnj;کند که نظام یادگیری عملیاتی ارتش در دسامبر ۲۰۲۳ پژوهشی منتشر کرد که هشدار می&zwnj;داد یگان&zwnj;هایی که بیش از ۶۰ روز به&zwnj;صورت مداوم در جنگ حضور دارند، با کاهش شدید انضباط روبه&zwnj;رو می&zwnj;شوند و حتی ممکن است به تهدیدی برای نیروهای خود تبدیل شوند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با این وجود، ارتش همچنان نیروهای خود را برای دوره&zwnj;های طولانی به کار گرفته است؛ در حالی که رژیم صهیونیستی طی دهه&zwnj;های گذشته نیروهای زمینی خود را کاهش داده و متناسب با تعدد جبهه&zwnj;های کنونی افزایش نداده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">در نتیجه، پیامدهای این بحران تنها به داخل ارتش محدود نمی&zwnj;شود، زیرا کاهش انضباط مستقیماً بر فلسطینیانی که این نیروها در میان آنان فعالیت می&zwnj;کنند، اثر می&zwnj;گذارد. ارتش فرسوده ممکن است به جای عملیات&zwnj;های محدود و مشخص، به سیاست&zwnj;هایی مانند محاصره، تخلیه، مجازات جمعی و اقدامات گسترده&zwnj;تر روی آورد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">شیوه مدیریت انتصاب&zwnj;ها در فرماندهی منطقه مرکزی نیز بخشی از عمق اختلافات درون ساختار نظامی و سیاسی رژیم صهیونیستی را آشکار کرده است. یسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، در پخش زنده شبکه ۱۴ اعلام کرد که داوید (دادو) بار کالیفا به جای آوی بلوط به عنوان فرمانده منطقه مرکزی منصوب شده است؛ اقدامی که خبرنگار شبکه ۱۲ آن را غیرمعمول و مغایر با رویه&zwnj;های سنتی اعلام انتصاب&zwnj;های نظامی توصیف کرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">اهمیت این موضوع نه به هویت این دو فرمانده، بلکه به حجم اختلاف میان سطوح نظامی و سیاسی درباره شکل و زمان&zwnj;بندی عملیات در کرانه باختری و فشار واردشده بر فرماندهی ارتش برای هماهنگی با خواسته&zwnj;های دولت و شهرک&zwnj;نشینان بازمی&zwnj;گردد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">مجموع این تحولات نشان می&zwnj;دهد رژیم صهیونیستی کرانه باختری را به سوی رویارویی&zwnj;ای سوق می&zwnj;دهد که شاید دلایل آغاز آن را بشناسد، اما الزاماً توان کنترل مسیر آن را ندارد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><br \/>\r\nانتهای پیام\/ م.ر<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-08-05 11:35:33","content_date_event":"2026-08-05 11:35:33","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-08-05 12:13:43","content_date_register":"2026-08-05 11:35:50","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":7,"eid":7,"attach_title":"گزارش تحلیلی...\r\n\r\nکرانه باختری به نقطه انفجار نزدیک می‌شود؛ محدودیت‌های ارتش رژیم صهیونیستی برای مهار بحران 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480_150_90.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480_300_180.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480_400_240.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480_530_318.jpg","900":".\/cache\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480_530_318.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480_530_318.jpg"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":1408467480,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202608\/573047_1408467480.jpg","width":530,"height":318,"size":0}}}]}]]