[[{"content_id":423283,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"در نشست تخصصی- تبیینی «بررسی چالش ها و افق تشکیل دولت جدید صهیونیستی» مطرح شد؛\r\n\r\nسید جعفر رضوی: مخالفت با نتانیاهو تنها نقطه اشتراک جریان اپوزیسیون اسرائیل است\/سلمان رضوی: دولت آمریکا درصدد مداخله برای تعیین ترکیب کابینه آینده رژیم صهیونیستی است","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"نشست تخصصی- تبیینی «بررسی چالش ها و افق تشکیل دولت جدید صهیونیستی» عصر امروز سه شنبه در محل جمعیت دفاع از ملت فلسطین برگزار شد.","content_summary_fill":1,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\nبه گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، در این نشست آقایان سلمان رضوی&nbsp; و سید جعفر رضوی به عنوان کارشناسان ارشد مسائل منطقه حضور داشتند و به تبیین مسائل مرتبط با انتخابات رژیم صهیونیستی پرداختند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسید جعفر رضوی، کارشناس ارشد مسائل منطقه در این نشست اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم پس از انتخابات، چگونگی تشکیل کابینه و روندی است که احزاب و جریان&zwnj;های سیاسی برای رسیدن به توافق و تشکیل دولت باید طی کنند. بر همین اساس، باید فرایند قانونی تشکیل دولت، مهلت&zwnj;های تعیین&zwnj;شده و سناریو&zwnj;های احتمالی پیش رو را بررسی کرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: پس از آنکه ۶۷ نفر از نمایندگان کنست، فرد مورد نظر خود را برای تشکیل کابینه به رئیس رژیم صهیونیستی معرفی کردند، رئیس&zwnj;جمهور نیز وی را مأمور تشکیل کابینه کرد. بر اساس قوانین و آیین&zwnj;نامه&zwnj;های انتخاباتی، فرد مأمور تشکیل کابینه چهار هفته فرصت دارد تا ائتلاف مورد نظر خود را شکل دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمهلت قانونی تشکیل کابینه؛ از چهار هفته تا ۱۳ هفته\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی با تشریح مراحل قانونی تشکیل دولت در رژیم صهیونیستی گفت: فرد مأمور تشکیل کابینه در مرحله نخست چهار هفته فرصت دارد تا ائتلاف خود را تشکیل دهد. در صورتی که نتواند در این مدت به توافق برسد، می&zwnj;تواند درخواست تمدید مهلت به مدت دو هفته را ارائه کند. در صورت موافقت با این درخواست، مجموع فرصت او برای تشکیل کابینه به شش هفته خواهد رسید.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی ادامه داد: اگر فرد مأمور در این مدت موفق به تشکیل ائتلاف نشود و رسماً اعلام کند که نتوانسته است کابینه را تشکیل دهد، رئیس رژیم صهیونیستی می&zwnj;تواند فرد دیگری را مأمور این کار کند. البته این اقدام الزامی نیست و رئیس&zwnj;جمهور اختیار دارد که چنین مأموریتی را به فرد دوم واگذار کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه تصریح کرد: فرد دوم نیز چهار هفته فرصت دارد تا ائتلاف خود را تشکیل دهد. اگر او هم موفق نشود، در صورت وجود فرد دیگری که احتمال تشکیل ائتلاف از سوی او مطرح باشد، رئیس&zwnj;جمهور می&zwnj;تواند مأموریت را به فرد سوم واگذار کند. فرد سوم نیز سه هفته برای تشکیل کابینه فرصت خواهد داشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی افزود: به این ترتیب، مجموع فرصت&zwnj;های قانونی برای تشکیل کابینه می&zwnj;تواند به ۱۳ هفته برسد. اگر در پایان این فرایند هیچ&zwnj;یک از افراد نتوانند دولت تشکیل دهند، کنست منحل خواهد شد و انتخابات زودهنگام برگزار می&zwnj;شود. بر اساس قانون، انتخابات جدید حدود سه ماه پس از انحلال کنست برگزار خواهد شد و تاریخ دقیق آن را کمیته مرکزی انتخابات اعلام می&zwnj;کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدولت وحدت؛ نخستین سناریوی پیش روی احزاب\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه در ادامه با بررسی سناریو&zwnj;های احتمالی تشکیل کابینه اظهار کرد: در شرایط فعلی، جریان راست و احزاب نزدیک به نتانیاهو در مجموع ۵۳ کرسی در اختیار دارند. بنابراین، برای تشکیل دولت و رسیدن به اکثریت پارلمانی، به ۱۹ کرسی دیگر نیاز خواهند داشت؛ رقمی که دقیقاً با تعداد کرسی&zwnj;های احزاب عربی برابر است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: در مقابل، یکی از گزینه&zwnj;های پیش روی آیزنکوت، تشکیل دولت وحدت ملی با مشارکت دو جریان اصلی سیاسی است. در این سناریو، جریان مخالف نتانیاهو با ۴۸ کرسی در کنار جریان راست با ۵۳ کرسی قرار می&zwnj;گیرد و مجموعاً ۱۰۱ کرسی را در اختیار خواهند داشت؛ اکثریتی که برای تشکیل کابینه کافی است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی با اشاره به موانع تحقق این سناریو گفت: اگرچه از نظر تعداد کرسی&zwnj;ها امکان تشکیل چنین دولتی وجود دارد، اما از نظر سیاسی و ایدئولوژیک، اختلافات عمیقی میان احزاب مخالف نتانیاهو وجود دارد و همین مسئله احتمال شکل&zwnj;گیری دولت وحدت ملی را کاهش می&zwnj;دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمخالفت با نتانیاهو؛ تنها نقطه اشتراک جریان اپوزیسیون\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی با تشریح ترکیب جریان مخالف نتانیاهو اظهار کرد: جریان اپوزیسیون مجموعه&zwnj;ای ناهمگون از احزاب و گروه&zwnj;های سیاسی است. در میان این جریان، احزاب چپ و سوسیالیست، از جمله جریان دموکرات&zwnj;ها، حضور دارند. در کنار آنها، افرادی مانند نفتالی بنت نیز قرار گرفته&zwnj;اند که از نظر دیدگاه&zwnj;های سیاسی و مواضع مربوط به شهرک&zwnj;سازی، تفاوت&zwnj;های جدی با جریان چپ دارند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه ادامه داد: همچنین چهره&zwnj;هایی مانند آویگدور لیبرمن در این مجموعه حضور دارند که هرکدام رویکرد&zwnj;ها و دیدگاه&zwnj;های خاص خود را دنبال می&zwnj;کنند. در واقع، تنها موضوعی که این احزاب و جریان&zwnj;های متفاوت را در کنار یکدیگر قرار داده، مخالفت با نتانیاهو و تلاش برای کنار گذاشتن او از قدرت است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی تأکید کرد: همین مسئله نخستین تعارض جدی در مسیر تشکیل دولت وحدت ملی است؛ زیرا احزابی که صرفاً بر اساس مخالفت با نتانیاهو در کنار یکدیگر قرار گرفته&zwnj;اند، لزوماً در سایر مسائل سیاسی و راهبردی با هم توافق ندارند. به همین دلیل، تشکیل کابینه مشترک میان آنها با دشواری&zwnj;های جدی روبه&zwnj;رو خواهد بود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nخدمت سربازی حریدی&zwnj;ها؛ یکی از موانع اصلی ائتلاف سیاسی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی در ادامه، موضوع خدمت سربازی یهودیان حریدی را یکی دیگر از موانع مهم تشکیل دولت وحدت ملی دانست و گفت: یکی از نقاط اشتراک احزاب مخالف نتانیاهو، ضرورت تعیین تکلیف وضعیت خدمت سربازی حریدی&zwnj;هاست. احزابی مانند جریان نفتالی بنت و حتی احزاب چپ و دموکراتیک بر این موضوع تأکید دارند که معافیت حریدی&zwnj;ها از خدمت سربازی باید پایان یابد و آنها نیز در چارچوب قانون ملزم به انجام خدمت نظامی شوند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی با اشاره به سابقه این اختلاف در ساختار سیاسی رژیم صهیونیستی اظهار کرد: مسئله خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها از زمان اشغال فلسطین در سال ۱۹۴۸ تاکنون یکی از پرونده&zwnj;های قدیمی و مناقشه&zwnj;برانگیز این رژیم بوده است. همواره این پرسش مطرح بوده که آیا یهودیان حریدی باید به خدمت سربازی بروند یا به دلیل تحصیل در مدارس مذهبی از این موضوع معاف باشند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه افزود: در گذشته، افرادی که در مدارس مذهبی یهودی موسوم به &laquo;یشیوا&raquo; تحصیل می&zwnj;کردند و تمام وقت خود را به مطالعه تورات و متون دینی اختصاص می&zwnj;دادند، از خدمت سربازی معاف بودند. بعد&zwnj;ها این معافیت با محدودیت سنی مواجه شد و مقرر شد افرادی که تا سن مشخصی تحصیلات مذهبی خود را ادامه می&zwnj;دهند، پس از آن امکان ورود به خدمت نظامی را داشته باشند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی ادامه داد: در یکی از تغییرات قانونی، سن برخورداری از این معافیت از ۳۰ سال به ۲۶ سال کاهش یافت. با این حال، اختلافات سیاسی درباره این موضوع همچنان ادامه داشت و احزاب مخالف نتانیاهو در کنست فشار زیادی وارد می&zwnj;کردند تا وضعیت خدمت نظامی حریدی&zwnj;ها تعیین تکلیف شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجنگ و کمبود نیروی نظامی؛ تشدید اختلاف بر سر خدمت حریدی&zwnj;ها\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی با اشاره به تأثیر جنگ بر این مناقشه سیاسی تصریح کرد: با آغاز جنگ و افزایش نیاز ارتش رژیم صهیونیستی به نیروی انسانی، مسئله خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها اهمیت بیشتری پیدا کرد. در مقطعی که ارتش با کمبود نیرو مواجه شد، تصمیماتی برای الزام این گروه به حضور در خدمت نظامی اتخاذ شد و مقرر شد آنها نیز در شرایط جنگی به خدمت فراخوانده شوند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی افزود: با وجود تصویب این تصمیمات، اجرای آن با مشکلات جدی مواجه بوده و شمار افرادی که عملاً به خدمت نظامی رفته&zwnj;اند، بسیار محدود بوده است. بر اساس آمار مورد اشاره، تعداد حریدی&zwnj;هایی که در پادگان&zwnj;ها حضور پیدا کرده&zwnj;اند، در حدود پنج هزار نفر عنوان شده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی تأکید کرد: بنابراین، موضوع خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها یکی از اختلافات اساسی میان احزاب سیاسی رژیم صهیونیستی است و می&zwnj;تواند در روند مذاکرات ائتلافی و تشکیل دولت آینده نقش تعیین&zwnj;کننده&zwnj;ای داشته باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتداوم پیگرد حریدی&zwnj;ها؛ یکی از شروط اپوزیسیون\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nکارشناس مسائل منطقه، با اشاره به بحران سربازی حریدی&zwnj;ها در رژیم صهیونیستی گفت: یکی از مطالبات جریان اپوزیسیون، ادامه پیگرد افرادی است که با وجود مشمول بودن، از انجام خدمت سربازی خودداری می&zwnj;کنند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته رضوی، یکی از روش&zwnj;های مطرح&zwnj;شده برای اجرای قانون، مراجعه به محل سکونت افراد و انتقال اجباری آنان به مراکز نظامی است. در مواردی نیز اقداماتی برای شناسایی و بازداشت مشمولان انجام شده، اما این اقدامات با واکنش شدید جریان&zwnj;های مذهبی و حریدی روبه&zwnj;رو شده است. در نهایت، نتانیاهو در برابر این فشار&zwnj;ها عقب&zwnj;نشینی کرده و روند پیگیری&zwnj;ها به نتیجه نرسیده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی افزود: اپوزیسیون خواهان آن است که پیگرد مشمولان ادامه پیدا کند و برای افرادی که از خدمت سربازی سر باز می&zwnj;زنند، محدودیت&zwnj;های اجتماعی و اقتصادی در نظر گرفته شود؛ از جمله محرومیت از برخی خدمات عمومی و محدودیت در استفاده از امکانات بانکی و ارتباطی.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسربازی حریدی&zwnj;ها؛ مانعی در مسیر دولت وحدت ملی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه با بیان اینکه اختلاف بر سر خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها یکی از موانع اصلی تشکیل دولت وحدت ملی است، اظهار کرد: جریان&zwnj;های مذهبی و حریدی خواهان توقف پیگرد&zwnj;ها و ادامه حمایت مالی از مدارس دینی هستند؛ در مقابل، بخشی از اپوزیسیون بر اجرای قانون سربازی و پایان دادن به معافیت&zwnj;های گسترده تأکید دارد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین اختلاف در کنار اختلاف بر سر تقسیم وزارتخانه&zwnj;ها و بودجه، احتمال تشکیل دولت وحدت ملی را کاهش می&zwnj;دهد. به همین دلیل، با وجود مطرح بودن این گزینه، نمی&zwnj;توان آن را سناریویی محتمل و کم&zwnj;هزینه دانست.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیوستن بنت یا لیبرمن به ائتلاف نتانیاهو؛ سناریویی بعید\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی در ادامه به سناریوی دیگری اشاره کرد که طی هفته&zwnj;های اخیر در برخی رسانه&zwnj;ها مطرح شده است؛ پیوستن نفتالی بنت یا آویگدور لیبرمن به ائتلاف نتانیاهو.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبر اساس این سناریو، با پایان یافتن فرصت فرد مأمور تشکیل کابینه، یعنی آیزنکوت، ممکن است بنت یا لیبرمن به ائتلاف نتانیاهو بپیوندند و با اضافه شدن کرسی&zwnj;های آنان، ائتلاف حاکم به حد نصاب ۶۱ کرسی برسد. بنت به&zwnj;تنهایی ۱۱ کرسی در اختیار دارد و پیوستن او می&zwnj;تواند مسیر تشکیل کابینه را برای نتانیاهو هموار کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا این حال، رضوی معتقد است طرح این احتمال در رسانه&zwnj;های نزدیک به نتانیاهو، بیش از آنکه نشانه شکل&zwnj;گیری توافقی جدی باشد، می&zwnj;تواند با هدف ایجاد فضای روانی و القای امکان تشکیل چنین ائتلافی صورت گرفته باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: نتانیاهو برای جذب این جریان&zwnj;ها باید امتیاز&zwnj;های مهمی در اختیار آنها قرار دهد؛ از جمله وزارتخانه&zwnj;های کلیدی مانند وزارت جنگ، امور خارجه یا دارایی. این در حالی است که در صورت تشکیل کابینه از سوی آیزنکوت، احتمال دستیابی بنت یا لیبرمن به چنین جایگاه&zwnj;هایی نیز وجود دارد. بنابراین، پیوستن آنها به ائتلاف نتانیاهو چندان محتمل به نظر نمی&zwnj;رسد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتلاش نتانیاهو برای جذب نمایندگان احزاب دیگر\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه با اشاره به نیاز ائتلاف نتانیاهو به هشت کرسی دیگر برای رسیدن به حد نصاب تشکیل دولت گفت: یکی دیگر از راهکار&zwnj;های مطرح&zwnj;شده، جذب نمایندگان احزاب دیگر و انتقال آنها به اردوگاه نتانیاهو است؛ روشی که پیش&zwnj;تر نیز نمونه&zwnj;هایی از آن مشاهده شده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته رضوی، در دوره&zwnj;های گذشته ابتدا چند نماینده برای پیوستن به ائتلاف نتانیاهو اعلام آمادگی کردند و در نهایت تعدادی از آنها با دریافت وعده&zwnj;هایی برای تصدی وزارتخانه&zwnj;ها به این جریان پیوستند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی توضیح داد: در آستانه انتخابات، احزاب فهرست نامزد&zwnj;های خود را به ترتیب اولویت اعلام می&zwnj;کنند. پس از مشخص شدن تعداد کرسی&zwnj;های هر حزب، تنها افرادی که در رتبه&zwnj;های بالاتر فهرست قرار دارند وارد کنست می&zwnj;شوند و نامزد&zwnj;های پایین&zwnj;تر از راه&zwnj;یابی به پارلمان بازمی&zwnj;مانند. از همین رو، ممکن است نتانیاهو تلاش کند با وعده تصدی سمت&zwnj;های دولتی، برخی از این افراد را به ائتلاف خود جذب کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی افزود: حتی فرد مأمور تشکیل کابینه می&zwnj;تواند افرادی را که در انتخابات به پارلمان راه نیافته&zwnj;اند، برای تصدی وزارتخانه&zwnj;ها معرفی کند. با این حال، جذب هشت نفر از این مسیر کار ساده&zwnj;ای نیست و احتمالاً جریان&zwnj;های رقیب نیز برای جلوگیری از چنین جابه&zwnj;جایی&zwnj;هایی اقدام خواهند کرد. بنابراین، این سناریو نیز چندان قابل اتکا نیست.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاحزاب عربی؛ گزینه&zwnj;ای دشوار برای تشکیل ائتلاف\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی در ادامه با اشاره به نقش احزاب عربی در معادلات پارلمانی رژیم صهیونیستی گفت: از نظر تعداد کرسی&zwnj;ها، اپوزیسیون برای تشکیل دولت به حمایت احزاب عربی نیاز دارد؛ اما پیوستن این احزاب به هر یک از ائتلاف&zwnj;ها با موانع سیاسی و اجتماعی جدی روبه&zwnj;روست.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته وی، جامعه اسرائیل نسبت به همکاری احزاب صهیونیستی با جریان&zwnj;های عربی حساسیت زیادی دارد و هرگونه طرح آشکار برای اتکا به آرای احزاب عربی می&zwnj;تواند واکنش منفی بخش&zwnj;هایی از جامعه را به دنبال داشته باشد. رضوی برای توضیح این حساسیت به نمونه&zwnj;ای از اظهارنظر یکی از اعضای فهرست انتخاباتی آیزنکوت درباره راه&zwnj;حل دو دولتی و تشکیل کشور فلسطین اشاره کرد که به گفته او، پس از آن حمایت انتخاباتی از این جریان کاهش یافت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: به همین دلیل، نه نتانیاهو و نه جریان&zwnj;های رقیب او به&zwnj;سادگی نمی&zwnj;توانند روی پیوستن احزاب عربی به کابینه حساب کنند. از سوی دیگر، احزاب عربی نیز اعلام کرده&zwnj;اند که قصد ندارند وارد کابینه شوند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nحمایت از بیرون کابینه؛ الگویی برای نقش&zwnj;آفرینی احزاب عربی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه در پایان به الگوی حمایت منصور عباس از دولت ائتلافی در دوره پیشین اشاره کرد و گفت: یکی از راه&zwnj;های نقش&zwnj;آفرینی احزاب عربی، حمایت از دولت بدون حضور مستقیم در کابینه است؛ به این معنا که یک حزب خارج از ترکیب دولت باقی بماند، اما در رأی&zwnj;گیری&zwnj;های پارلمانی از کابینه حمایت کند و در مقابل، امتیاز&zwnj;هایی برای جامعه عربی داخل اراضی اشغالی به دست آورد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی با اشاره به تجربه منصور عباس در همکاری با ائتلاف نفتالی بنت و یائیر لاپید اظهار کرد: این الگو به منصور عباس امکان داد از بیرون کابینه از دولت حمایت کند و در مقابل، برای بهبود شرایط زندگی فلسطینیان ساکن اراضی اشغالی امتیاز&zwnj;هایی بگیرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته رضوی، افزایش کرسی&zwnj;های جریان منصور عباس در انتخابات اخیر نیز تا حدی با همین سابقه و رویکرد ارتباط داشت؛ هرچند احزاب عربی همچنان بر عدم حضور مستقیم در کابینه تأکید دارند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nحمایت احزاب عربی؛ اپوزیسیون همچنان با کمبود کرسی مواجه است\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nکارشناس مسائل منطقه، در ادامه با اشاره به احتمال حمایت منصور عباس و جریان&zwnj;های عربی از ائتلاف اپوزیسیون گفت: در میان فلسطینیان ساکن اراضی اشغالی امیدواری&zwnj;هایی وجود داشت که با حمایت از این جریان&zwnj;ها در انتخابات، زمینه بهبود شرایط سیاسی و اجتماعی آنان فراهم شود. با این حال، اگر منصور عباس با هفت کرسی خود به اپوزیسیون بپیوندد، مجموع کرسی&zwnj;های این جریان به ۵۵ می&zwnj;رسد و همچنان برای رسیدن به حد نصاب ۶۱ کرسی، به حمایت دست&zwnj;کم شش نماینده دیگر نیاز خواهد داشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: با توجه به اختلافات موجود میان جریان&zwnj;های سیاسی، دستیابی به این تعداد کرسی چندان محتمل نیست. از همین رو، همچنان قوی&zwnj;ترین سناریوی پیش&zwnj;رو، ناتوانی احزاب در تشکیل کابینه و برگزاری انتخابات مجدد است؛ هرچند باید دید پس از پایان مهلت مأمور نخست تشکیل کابینه، فرد دیگری برای این مسئولیت معرفی خواهد شد یا روند سیاسی به سمت انتخابات جدید پیش می&zwnj;رود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیوستن احزاب حریدی به اپوزیسیون؛ تصمیمی پرهزینه\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی درباره احتمال پیوستن احزاب حریدی به ائتلاف اپوزیسیون نیز اظهار کرد: این گزینه در ظاهر می&zwnj;تواند به افزایش کرسی&zwnj;های اپوزیسیون کمک کند، اما اختلاف جدی بر سر مسئله سربازی حریدی&zwnj;ها مانع مهمی در این مسیر است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته وی، برخی احزاب اپوزیسیون با شعار پایان دادن به معافیت&zwnj;های سربازی حریدی&zwnj;ها وارد رقابت&zwnj;های انتخاباتی شده&zwnj;اند و بخشی از رأی&zwnj;دهندگان سکولار نیز با همین انتظار به آنها رأی داده&zwnj;اند. بنابراین، اگر این احزاب پس از انتخابات با جریان&zwnj;های حریدی ائتلاف کنند و از پیگیری موضوع سربازی عقب&zwnj;نشینی کنند، اعتبار سیاسی خود را در میان حامیانشان از دست خواهند داد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل منطقه با اشاره به تجربه&zwnj;های پیشین تشکیل دولت در رژیم صهیونیستی افزود: در سیاست این رژیم گاهی احزاب حاضر می&zwnj;شوند برای در اختیار گرفتن کابینه و بهره&zwnj;مندی از قدرت سیاسی، از بخشی از مواضع و شعار&zwnj;های انتخاباتی خود فاصله بگیرند؛ با این حال، چنین تصمیمی برای جریان&zwnj;های اپوزیسیون هزینه&zwnj;های سیاسی قابل توجهی خواهد داشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتمرکز اپوزیسیون بر تغییر موازنه قدرت پیش از انتخابات بعدی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی در ادامه با اشاره به راهبرد فعلی اپوزیسیون گفت: به نظر می&zwnj;رسد این جریان، با استفاده از همراهی احزاب فلسطینی در کنست و ظرفیت پارلمانی موجود، بیش از آنکه بر تشکیل فوری کابینه متمرکز باشد، درصدد ایجاد تغییراتی است که بتواند زیرساخت رقابت&zwnj;های انتخاباتی آینده را تحت تأثیر قرار دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی توضیح داد: تغییر رئیس کنست و رؤسای کمیسیون&zwnj;ها و کمیته&zwnj;های مهم پارلمانی، از جمله کمیته&zwnj;های امور خارجه و امنیت و کمیته مالی، می&zwnj;تواند بخشی از این برنامه باشد. اپوزیسیون تلاش می&zwnj;کند با در اختیار گرفتن این جایگاه&zwnj;های کلیدی، نفوذ حزب لیکود و جریان نزدیک به نتانیاهو را کاهش دهد و موازنه قدرت را در پارلمان تغییر دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته رضوی، این تحولات می&zwnj;تواند بر موقعیت سیاسی احزاب در انتخابات آینده اثر بگذارد و شرایط را برای کاهش نفوذ لیکود فراهم کند. از این منظر، اپوزیسیون ممکن است حتی بدون موفقیت در تشکیل کابینه نیز به دنبال تثبیت موقعیت خود و آماده&zwnj;سازی زمینه برای رقابت بعدی باشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\nسلمان رضوی: نتانیاهو و آیزنکوت در اصل تقابل با ایران اختلافی ندارند\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر ادامه این نشست سلمان رضوی، کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به اختلافات داخلی رژیم صهیونیستی درباره نحوه مواجهه با ایران گفت: نتانیاهو و آیزنکوت در اصل تقابل با ایران و ضرورت اقدام نظامی اختلافی ندارند و تفاوت دیدگاه آنها بیشتر به زمان و شرایط حمله بازمی&zwnj;گردد؛ موضوعی که در کنار اختلاف میان مقام&zwnj;های سیاسی و نهادهای امنیتی اسرائیل، همچنان یکی از چالش&zwnj;های مهم این رژیم است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی در نشست تخصصی- تبیینی؛ بررسی چالش ها و افق تشکیل دولت جدید صهیونیستی درباره تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی و نقش آمریکا در روند تشکیل کابینه جدید اظهار کرد: تاکنون شواهد مستقیمی ندیده&zwnj;ام که نشان دهد دولت آمریکا به&zwnj;طور جدی درصدد مداخله برای تعیین ترکیب کابینه آینده رژیم صهیونیستی است. البته پیش و پس از انتخابات، گمانه&zwnj;زنی&zwnj;هایی درباره تلاش دونالد ترامپ برای نزدیک کردن نتانیاهو و آیزنکوت و ترغیب آنها به تشکیل دولت مشترک مطرح شده است، اما در روز&zwnj;های اخیر این بحث&zwnj;ها کمتر به چشم می&zwnj;خورد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتغییر دولت و تداوم سیاست&zwnj;های منطقه&zwnj;ای رژیم صهیونیستی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی در پاسخ به این پرسش که تشکیل دولت جدید چه تأثیری بر تحولات غزه، کرانه باختری، لبنان و جبهه مقاومت خواهد داشت، گفت: اگر کابینه&zwnj;ای به ریاست آیزنکوت تشکیل شود، نمی&zwnj;توان انتظار داشت که تغییرات بنیادینی در سیاست خارجی و رویکرد منطقه&zwnj;ای رژیم صهیونیستی ایجاد شود؛ چراکه در مجموع، جریان&zwnj;های اصلی سیاسی این رژیم در بسیاری از مسائل راهبردی اشتراک نظر دارند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: البته این به معنای یکسان بودن کامل رویکرد آیزنکوت و نتانیاهو نیست و ممکن است در برخی موضوعات تفاوت&zwnj;هایی میان آنها وجود داشته باشد، اما در مسائل کلان سیاست خارجی، هر دو در یک چارچوب حرکت می&zwnj;کنند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتوافق نتانیاهو و آیزنکوت بر اصل تقابل با ایران\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به مواضع دو چهره سیاسی درباره ایران اظهار کرد: نتانیاهو و آیزنکوت در اصل تقابل و ضرورت اقدام نظامی علیه ایران اشتراک نظر دارند، اما اختلاف آنها بیشتر بر سر زمان و شرایط چنین اقدامی است. نتانیاهو بر ضرورت اقدام فوری تأکید دارد، در حالی که برخی دیگر از مقام&zwnj;های امنیتی رژیم صهیونیستی معتقدند در شرایط کنونی، ایران تهدیدی فوری محسوب نمی&zwnj;شود و نباید برای حمله شتاب کرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی ادامه داد: در همین زمینه، گزارش&zwnj;هایی درباره تلاش رئیس موساد برای متقاعد کردن مقام&zwnj;های آمریکایی و دونالد ترامپ به ضرورت اقدام علیه ایران مطرح شده است؛ در مقابل، بخشی از فرماندهان ارتش رژیم صهیونیستی با چنین اقدامی در شرایط فعلی موافق نیستند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاختلاف در نهاد&zwnj;های امنیتی اسرائیل بر سر زمان حمله به ایران\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی با تشریح دیدگاه&zwnj;های متفاوت در ساختار امنیتی رژیم صهیونیستی گفت: مخالفان اقدام فوری معتقدند هم شرایط سیاسی آمریکا برای ورود به یک تقابل جدید مناسب نیست و هم ایران در حال حاضر تهدیدی فوری برای رژیم صهیونیستی به شمار نمی&zwnj;رود. در مقابل، جریان موافق حمله، از جمله نتانیاهو، بر این باور است که ایران در حال انتقال و استقرار بخشی از تأسیسات و زیرساخت&zwnj;های هسته&zwnj;ای خود در عمق زمین است و به دنبال خرید زمان است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه گفته وی، موافقان حمله معتقدند نباید فرصت را از دست داد و باید پیش از تغییر شرایط سیاسی آمریکا و تحولات مرتبط با ترکیب کنگره این کشور، برای اقدام نظامی تصمیم&zwnj;گیری کرد. در این میان، اختلاف نظر میان مقام&zwnj;های سیاسی و نهاد&zwnj;های امنیتی رژیم صهیونیستی درباره زمان و ضرورت حمله به ایران همچنان قابل توجه است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجنگ غزه و تغییر نگاه افکار عمومی جهان به اسرائیل\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل خاورمیانه در ادامه به تأثیر تحولات منطقه بر افکار عمومی جهان غرب اشاره کرد و گفت: یکی از تفاوت&zwnj;های احتمالی دولت آیزنکوت با دولت نتانیاهو، در نحوه مواجهه با افکار عمومی آمریکا و اروپا خواهد بود. نتانیاهو و اعضای کابینه او در سال&zwnj;های اخیر به چهره&zwnj;هایی تبدیل شده&zwnj;اند که بخش قابل توجهی از انتقادات و اعتراضات افکار عمومی غرب متوجه عملکرد آنهاست.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی افزود: جنگ غزه و عملکرد دولت نتانیاهو در این جنگ، تأثیر قابل توجهی بر نگرش شهروندان آمریکا و کشور&zwnj;های اروپایی نسبت به رژیم صهیونیستی گذاشته است. به اعتقاد من، در سال&zwnj;های اخیر تغییر محسوسی در میزان حمایت افکار عمومی غرب از فلسطینیان و اسرائیل شکل گرفته و این روند در آمریکا نیز قابل مشاهده است.\r\n\r\n\r\nکاهش حمایت افکار عمومی آمریکا از اسرائیل\r\n\r\n\r\nرضوی با اشاره به برخی نظرسنجی&zwnj;های انجام&zwnj;شده در آمریکا اظهار کرد: بر اساس آمار&zwnj;هایی که در این زمینه مطرح شده، میزان حمایت از فلسطینیان در میان افکار عمومی آمریکا افزایش یافته و در برخی سنجش&zwnj;ها به بیش از ۵۰ درصد و حتی حدود ۶۰ درصد رسیده است؛ در حالی که میزان حمایت از اسرائیل در محدوده پایین&zwnj;تری قرار گرفته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی ادامه داد: پیش از جنگ غزه، وضعیت افکار عمومی آمریکا به این شکل نبود و حمایت از اسرائیل جایگاه متفاوتی داشت، اما تحولات سه سال اخیر موجب شده است بخشی از جامعه آمریکا نگاه انتقادی&zwnj;تری به سیاست&zwnj;های رژیم صهیونیستی پیدا کند. این تغییر نگرش حتی در فضای سیاسی و رقابت&zwnj;های درون حزب دموکرات نیز بازتاب داشته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبازتاب انتقاد&zwnj;ها از اسرائیل در ساختار سیاسی آمریکا\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به تحولات کنگره آمریکا گفت: تغییر نگرش افکار عمومی به&zwnj;تدریج در ساختار سیاسی این کشور نیز خود را نشان می&zwnj;دهد. جریان&zwnj;های منتقد حمایت بی&zwnj;قیدوشرط از اسرائیل در حزب دموکرات تقویت شده&zwnj;اند و مواضع آنها درباره کمک&zwnj;های مالی و نظامی آمریکا به این رژیم جدی&zwnj;تر شده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی افزود: امروز در میان برخی نمایندگان و چهره&zwnj;های سیاسی آمریکا این دیدگاه مطرح است که کمک&zwnj;های واشنگتن به اسرائیل باید محدود یا مشروط شود. این مسئله نشان می&zwnj;دهد انتقاد از سیاست&zwnj;های رژیم صهیونیستی دیگر صرفاً به تجمعات خیابانی و فضای عمومی محدود نمانده و به سطوح بالاتر ساختار سیاسی آمریکا نیز راه یافته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی با اشاره به اهمیت توافق کمک&zwnj;های بلندمدت نظامی آمریکا به اسرائیل تصریح کرد: در شرایطی که قرار است درباره تداوم کمک&zwnj;های ده&zwnj;ساله آمریکا به اسرائیل تصمیم&zwnj;گیری شود، تغییر نگرش افکار عمومی و تقویت جریان&zwnj;های منتقد در کنگره می&zwnj;تواند بر آینده این حمایت&zwnj;ها تأثیر بگذارد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنتانیاهو و تشدید شکاف افکار عمومی غرب با اسرائیل\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرضوی در جمع&zwnj;بندی این بخش از تحلیل خود درباره تأثیر دولت جدید بر افکار عمومی جهان گفت: ادامه حضور نتانیاهو و چهره&zwnj;های نزدیک به او در قدرت می&zwnj;تواند روند افزایش انتقاد&zwnj;ها از رژیم صهیونیستی را تشدید کند؛ زیرا عملکرد این دولت، به&zwnj;ویژه در جنگ غزه، نقش مهمی در شکل&zwnj;گیری نگاه منفی بخشی از افکار عمومی آمریکا و اروپا داشته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوی افزود: در صورت تشکیل دولت به ریاست آیزنکوت، ممکن است از شدت این روند تا حدی کاسته شود؛ چراکه برخی چهره&zwnj;های سیاسی نزدیک به نتانیاهو بیش از دیگران در معرض انتقاد افکار عمومی غرب قرار گرفته&zwnj;اند. با این حال، تغییر دولت به&zwnj;تنهایی به معنای از بین رفتن انتقاد&zwnj;ها یا تغییر بنیادین نگاه جامعه جهانی به سیاست&zwnj;های رژیم صهیونیستی نخواهد بود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام\/م.ت\/","content_html":"<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، در این نشست آقایان سلمان رضوی&nbsp; و سید جعفر رضوی به عنوان کارشناسان ارشد مسائل منطقه حضور داشتند و به تبیین مسائل مرتبط با انتخابات رژیم صهیونیستی پرداختند.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">سید جعفر رضوی، کارشناس ارشد مسائل منطقه در این نشست اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم پس از انتخابات، چگونگی تشکیل کابینه و روندی است که احزاب و جریان&zwnj;های سیاسی برای رسیدن به توافق و تشکیل دولت باید طی کنند. بر همین اساس، باید فرایند قانونی تشکیل دولت، مهلت&zwnj;های تعیین&zwnj;شده و سناریو&zwnj;های احتمالی پیش رو را بررسی کرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: پس از آنکه ۶۷ نفر از نمایندگان کنست، فرد مورد نظر خود را برای تشکیل کابینه به رئیس رژیم صهیونیستی معرفی کردند، رئیس&zwnj;جمهور نیز وی را مأمور تشکیل کابینه کرد. بر اساس قوانین و آیین&zwnj;نامه&zwnj;های انتخاباتی، فرد مأمور تشکیل کابینه چهار هفته فرصت دارد تا ائتلاف مورد نظر خود را شکل دهد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>مهلت قانونی تشکیل کابینه؛ از چهار هفته تا ۱۳ هفته<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی با تشریح مراحل قانونی تشکیل دولت در رژیم صهیونیستی گفت: فرد مأمور تشکیل کابینه در مرحله نخست چهار هفته فرصت دارد تا ائتلاف خود را تشکیل دهد. در صورتی که نتواند در این مدت به توافق برسد، می&zwnj;تواند درخواست تمدید مهلت به مدت دو هفته را ارائه کند. در صورت موافقت با این درخواست، مجموع فرصت او برای تشکیل کابینه به شش هفته خواهد رسید<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی ادامه داد: اگر فرد مأمور در این مدت موفق به تشکیل ائتلاف نشود و رسماً اعلام کند که نتوانسته است کابینه را تشکیل دهد، رئیس رژیم صهیونیستی می&zwnj;تواند فرد دیگری را مأمور این کار کند. البته این اقدام الزامی نیست و رئیس&zwnj;جمهور اختیار دارد که چنین مأموریتی را به فرد دوم واگذار کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه تصریح کرد: فرد دوم نیز چهار هفته فرصت دارد تا ائتلاف خود را تشکیل دهد. اگر او هم موفق نشود، در صورت وجود فرد دیگری که احتمال تشکیل ائتلاف از سوی او مطرح باشد، رئیس&zwnj;جمهور می&zwnj;تواند مأموریت را به فرد سوم واگذار کند. فرد سوم نیز سه هفته برای تشکیل کابینه فرصت خواهد داشت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی افزود: به این ترتیب، مجموع فرصت&zwnj;های قانونی برای تشکیل کابینه می&zwnj;تواند به ۱۳ هفته برسد. اگر در پایان این فرایند هیچ&zwnj;یک از افراد نتوانند دولت تشکیل دهند، کنست منحل خواهد شد و انتخابات زودهنگام برگزار می&zwnj;شود. بر اساس قانون، انتخابات جدید حدود سه ماه پس از انحلال کنست برگزار خواهد شد و تاریخ دقیق آن را کمیته مرکزی انتخابات اعلام می&zwnj;کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>دولت وحدت؛ نخستین سناریوی پیش روی احزاب<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه در ادامه با بررسی سناریو&zwnj;های احتمالی تشکیل کابینه اظهار کرد: در شرایط فعلی، جریان راست و احزاب نزدیک به نتانیاهو در مجموع ۵۳ کرسی در اختیار دارند. بنابراین، برای تشکیل دولت و رسیدن به اکثریت پارلمانی، به ۱۹ کرسی دیگر نیاز خواهند داشت؛ رقمی که دقیقاً با تعداد کرسی&zwnj;های احزاب عربی برابر است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: در مقابل، یکی از گزینه&zwnj;های پیش روی آیزنکوت، تشکیل دولت وحدت ملی با مشارکت دو جریان اصلی سیاسی است. در این سناریو، جریان مخالف نتانیاهو با ۴۸ کرسی در کنار جریان راست با ۵۳ کرسی قرار می&zwnj;گیرد و مجموعاً ۱۰۱ کرسی را در اختیار خواهند داشت؛ اکثریتی که برای تشکیل کابینه کافی است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی با اشاره به موانع تحقق این سناریو گفت: اگرچه از نظر تعداد کرسی&zwnj;ها امکان تشکیل چنین دولتی وجود دارد، اما از نظر سیاسی و ایدئولوژیک، اختلافات عمیقی میان احزاب مخالف نتانیاهو وجود دارد و همین مسئله احتمال شکل&zwnj;گیری دولت وحدت ملی را کاهش می&zwnj;دهد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>مخالفت با نتانیاهو؛ تنها نقطه اشتراک جریان اپوزیسیون<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی با تشریح ترکیب جریان مخالف نتانیاهو اظهار کرد: جریان اپوزیسیون مجموعه&zwnj;ای ناهمگون از احزاب و گروه&zwnj;های سیاسی است. در میان این جریان، احزاب چپ و سوسیالیست، از جمله جریان دموکرات&zwnj;ها، حضور دارند. در کنار آنها، افرادی مانند نفتالی بنت نیز قرار گرفته&zwnj;اند که از نظر دیدگاه&zwnj;های سیاسی و مواضع مربوط به شهرک&zwnj;سازی، تفاوت&zwnj;های جدی با جریان چپ دارند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه ادامه داد: همچنین چهره&zwnj;هایی مانند آویگدور لیبرمن در این مجموعه حضور دارند که هرکدام رویکرد&zwnj;ها و دیدگاه&zwnj;های خاص خود را دنبال می&zwnj;کنند. در واقع، تنها موضوعی که این احزاب و جریان&zwnj;های متفاوت را در کنار یکدیگر قرار داده، مخالفت با نتانیاهو و تلاش برای کنار گذاشتن او از قدرت است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی تأکید کرد: همین مسئله نخستین تعارض جدی در مسیر تشکیل دولت وحدت ملی است؛ زیرا احزابی که صرفاً بر اساس مخالفت با نتانیاهو در کنار یکدیگر قرار گرفته&zwnj;اند، لزوماً در سایر مسائل سیاسی و راهبردی با هم توافق ندارند. به همین دلیل، تشکیل کابینه مشترک میان آنها با دشواری&zwnj;های جدی روبه&zwnj;رو خواهد بود<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها؛ یکی از موانع اصلی ائتلاف سیاسی<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی در ادامه، موضوع خدمت سربازی یهودیان حریدی را یکی دیگر از موانع مهم تشکیل دولت وحدت ملی دانست و گفت: یکی از نقاط اشتراک احزاب مخالف نتانیاهو، ضرورت تعیین تکلیف وضعیت خدمت سربازی حریدی&zwnj;هاست. احزابی مانند جریان نفتالی بنت و حتی احزاب چپ و دموکراتیک بر این موضوع تأکید دارند که معافیت حریدی&zwnj;ها از خدمت سربازی باید پایان یابد و آنها نیز در چارچوب قانون ملزم به انجام خدمت نظامی شوند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی با اشاره به سابقه این اختلاف در ساختار سیاسی رژیم صهیونیستی اظهار کرد: مسئله خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها از زمان اشغال فلسطین در سال ۱۹۴۸ تاکنون یکی از پرونده&zwnj;های قدیمی و مناقشه&zwnj;برانگیز این رژیم بوده است. همواره این پرسش مطرح بوده که آیا یهودیان حریدی باید به خدمت سربازی بروند یا به دلیل تحصیل در مدارس مذهبی از این موضوع معاف باشند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه افزود: در گذشته، افرادی که در مدارس مذهبی یهودی موسوم به &laquo;یشیوا&raquo; تحصیل می&zwnj;کردند و تمام وقت خود را به مطالعه تورات و متون دینی اختصاص می&zwnj;دادند، از خدمت سربازی معاف بودند. بعد&zwnj;ها این معافیت با محدودیت سنی مواجه شد و مقرر شد افرادی که تا سن مشخصی تحصیلات مذهبی خود را ادامه می&zwnj;دهند، پس از آن امکان ورود به خدمت نظامی را داشته باشند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی ادامه داد: در یکی از تغییرات قانونی، سن برخورداری از این معافیت از ۳۰ سال به ۲۶ سال کاهش یافت. با این حال، اختلافات سیاسی درباره این موضوع همچنان ادامه داشت و احزاب مخالف نتانیاهو در کنست فشار زیادی وارد می&zwnj;کردند تا وضعیت خدمت نظامی حریدی&zwnj;ها تعیین تکلیف شود<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جنگ و کمبود نیروی نظامی؛ تشدید اختلاف بر سر خدمت حریدی&zwnj;ها<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی با اشاره به تأثیر جنگ بر این مناقشه سیاسی تصریح کرد: با آغاز جنگ و افزایش نیاز ارتش رژیم صهیونیستی به نیروی انسانی، مسئله خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها اهمیت بیشتری پیدا کرد. در مقطعی که ارتش با کمبود نیرو مواجه شد، تصمیماتی برای الزام این گروه به حضور در خدمت نظامی اتخاذ شد و مقرر شد آنها نیز در شرایط جنگی به خدمت فراخوانده شوند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی افزود: با وجود تصویب این تصمیمات، اجرای آن با مشکلات جدی مواجه بوده و شمار افرادی که عملاً به خدمت نظامی رفته&zwnj;اند، بسیار محدود بوده است. بر اساس آمار مورد اشاره، تعداد حریدی&zwnj;هایی که در پادگان&zwnj;ها حضور پیدا کرده&zwnj;اند، در حدود پنج هزار نفر عنوان شده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی تأکید کرد: بنابراین، موضوع خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها یکی از اختلافات اساسی میان احزاب سیاسی رژیم صهیونیستی است و می&zwnj;تواند در روند مذاکرات ائتلافی و تشکیل دولت آینده نقش تعیین&zwnj;کننده&zwnj;ای داشته باشد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تداوم پیگرد حریدی&zwnj;ها؛ یکی از شروط اپوزیسیون<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">کارشناس مسائل منطقه، با اشاره به بحران سربازی حریدی&zwnj;ها در رژیم صهیونیستی گفت: یکی از مطالبات جریان اپوزیسیون، ادامه پیگرد افرادی است که با وجود مشمول بودن، از انجام خدمت سربازی خودداری می&zwnj;کنند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته رضوی، یکی از روش&zwnj;های مطرح&zwnj;شده برای اجرای قانون، مراجعه به محل سکونت افراد و انتقال اجباری آنان به مراکز نظامی است. در مواردی نیز اقداماتی برای شناسایی و بازداشت مشمولان انجام شده، اما این اقدامات با واکنش شدید جریان&zwnj;های مذهبی و حریدی روبه&zwnj;رو شده است. در نهایت، نتانیاهو در برابر این فشار&zwnj;ها عقب&zwnj;نشینی کرده و روند پیگیری&zwnj;ها به نتیجه نرسیده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی افزود: اپوزیسیون خواهان آن است که پیگرد مشمولان ادامه پیدا کند و برای افرادی که از خدمت سربازی سر باز می&zwnj;زنند، محدودیت&zwnj;های اجتماعی و اقتصادی در نظر گرفته شود؛ از جمله محرومیت از برخی خدمات عمومی و محدودیت در استفاده از امکانات بانکی و ارتباطی<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سربازی حریدی&zwnj;ها؛ مانعی در مسیر دولت وحدت ملی<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه با بیان اینکه اختلاف بر سر خدمت سربازی حریدی&zwnj;ها یکی از موانع اصلی تشکیل دولت وحدت ملی است، اظهار کرد: جریان&zwnj;های مذهبی و حریدی خواهان توقف پیگرد&zwnj;ها و ادامه حمایت مالی از مدارس دینی هستند؛ در مقابل، بخشی از اپوزیسیون بر اجرای قانون سربازی و پایان دادن به معافیت&zwnj;های گسترده تأکید دارد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این اختلاف در کنار اختلاف بر سر تقسیم وزارتخانه&zwnj;ها و بودجه، احتمال تشکیل دولت وحدت ملی را کاهش می&zwnj;دهد. به همین دلیل، با وجود مطرح بودن این گزینه، نمی&zwnj;توان آن را سناریویی محتمل و کم&zwnj;هزینه دانست<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>پیوستن بنت یا لیبرمن به ائتلاف نتانیاهو؛ سناریویی بعید<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی در ادامه به سناریوی دیگری اشاره کرد که طی هفته&zwnj;های اخیر در برخی رسانه&zwnj;ها مطرح شده است؛ پیوستن نفتالی بنت یا آویگدور لیبرمن به ائتلاف نتانیاهو<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">بر اساس این سناریو، با پایان یافتن فرصت فرد مأمور تشکیل کابینه، یعنی آیزنکوت، ممکن است بنت یا لیبرمن به ائتلاف نتانیاهو بپیوندند و با اضافه شدن کرسی&zwnj;های آنان، ائتلاف حاکم به حد نصاب ۶۱ کرسی برسد. بنت به&zwnj;تنهایی ۱۱ کرسی در اختیار دارد و پیوستن او می&zwnj;تواند مسیر تشکیل کابینه را برای نتانیاهو هموار کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با این حال، رضوی معتقد است طرح این احتمال در رسانه&zwnj;های نزدیک به نتانیاهو، بیش از آنکه نشانه شکل&zwnj;گیری توافقی جدی باشد، می&zwnj;تواند با هدف ایجاد فضای روانی و القای امکان تشکیل چنین ائتلافی صورت گرفته باشد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: نتانیاهو برای جذب این جریان&zwnj;ها باید امتیاز&zwnj;های مهمی در اختیار آنها قرار دهد؛ از جمله وزارتخانه&zwnj;های کلیدی مانند وزارت جنگ، امور خارجه یا دارایی. این در حالی است که در صورت تشکیل کابینه از سوی آیزنکوت، احتمال دستیابی بنت یا لیبرمن به چنین جایگاه&zwnj;هایی نیز وجود دارد. بنابراین، پیوستن آنها به ائتلاف نتانیاهو چندان محتمل به نظر نمی&zwnj;رسد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تلاش نتانیاهو برای جذب نمایندگان احزاب دیگر<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه با اشاره به نیاز ائتلاف نتانیاهو به هشت کرسی دیگر برای رسیدن به حد نصاب تشکیل دولت گفت: یکی دیگر از راهکار&zwnj;های مطرح&zwnj;شده، جذب نمایندگان احزاب دیگر و انتقال آنها به اردوگاه نتانیاهو است؛ روشی که پیش&zwnj;تر نیز نمونه&zwnj;هایی از آن مشاهده شده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته رضوی، در دوره&zwnj;های گذشته ابتدا چند نماینده برای پیوستن به ائتلاف نتانیاهو اعلام آمادگی کردند و در نهایت تعدادی از آنها با دریافت وعده&zwnj;هایی برای تصدی وزارتخانه&zwnj;ها به این جریان پیوستند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی توضیح داد: در آستانه انتخابات، احزاب فهرست نامزد&zwnj;های خود را به ترتیب اولویت اعلام می&zwnj;کنند. پس از مشخص شدن تعداد کرسی&zwnj;های هر حزب، تنها افرادی که در رتبه&zwnj;های بالاتر فهرست قرار دارند وارد کنست می&zwnj;شوند و نامزد&zwnj;های پایین&zwnj;تر از راه&zwnj;یابی به پارلمان بازمی&zwnj;مانند. از همین رو، ممکن است نتانیاهو تلاش کند با وعده تصدی سمت&zwnj;های دولتی، برخی از این افراد را به ائتلاف خود جذب کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی افزود: حتی فرد مأمور تشکیل کابینه می&zwnj;تواند افرادی را که در انتخابات به پارلمان راه نیافته&zwnj;اند، برای تصدی وزارتخانه&zwnj;ها معرفی کند. با این حال، جذب هشت نفر از این مسیر کار ساده&zwnj;ای نیست و احتمالاً جریان&zwnj;های رقیب نیز برای جلوگیری از چنین جابه&zwnj;جایی&zwnj;هایی اقدام خواهند کرد. بنابراین، این سناریو نیز چندان قابل اتکا نیست<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>احزاب عربی؛ گزینه&zwnj;ای دشوار برای تشکیل ائتلاف<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی در ادامه با اشاره به نقش احزاب عربی در معادلات پارلمانی رژیم صهیونیستی گفت: از نظر تعداد کرسی&zwnj;ها، اپوزیسیون برای تشکیل دولت به حمایت احزاب عربی نیاز دارد؛ اما پیوستن این احزاب به هر یک از ائتلاف&zwnj;ها با موانع سیاسی و اجتماعی جدی روبه&zwnj;روست<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته وی، جامعه اسرائیل نسبت به همکاری احزاب صهیونیستی با جریان&zwnj;های عربی حساسیت زیادی دارد و هرگونه طرح آشکار برای اتکا به آرای احزاب عربی می&zwnj;تواند واکنش منفی بخش&zwnj;هایی از جامعه را به دنبال داشته باشد. رضوی برای توضیح این حساسیت به نمونه&zwnj;ای از اظهارنظر یکی از اعضای فهرست انتخاباتی آیزنکوت درباره راه&zwnj;حل دو دولتی و تشکیل کشور فلسطین اشاره کرد که به گفته او، پس از آن حمایت انتخاباتی از این جریان کاهش یافت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: به همین دلیل، نه نتانیاهو و نه جریان&zwnj;های رقیب او به&zwnj;سادگی نمی&zwnj;توانند روی پیوستن احزاب عربی به کابینه حساب کنند. از سوی دیگر، احزاب عربی نیز اعلام کرده&zwnj;اند که قصد ندارند وارد کابینه شوند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>حمایت از بیرون کابینه؛ الگویی برای نقش&zwnj;آفرینی احزاب عربی<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه در پایان به الگوی حمایت منصور عباس از دولت ائتلافی در دوره پیشین اشاره کرد و گفت: یکی از راه&zwnj;های نقش&zwnj;آفرینی احزاب عربی، حمایت از دولت بدون حضور مستقیم در کابینه است؛ به این معنا که یک حزب خارج از ترکیب دولت باقی بماند، اما در رأی&zwnj;گیری&zwnj;های پارلمانی از کابینه حمایت کند و در مقابل، امتیاز&zwnj;هایی برای جامعه عربی داخل اراضی اشغالی به دست آورد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی با اشاره به تجربه منصور عباس در همکاری با ائتلاف نفتالی بنت و یائیر لاپید اظهار کرد: این الگو به منصور عباس امکان داد از بیرون کابینه از دولت حمایت کند و در مقابل، برای بهبود شرایط زندگی فلسطینیان ساکن اراضی اشغالی امتیاز&zwnj;هایی بگیرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته رضوی، افزایش کرسی&zwnj;های جریان منصور عباس در انتخابات اخیر نیز تا حدی با همین سابقه و رویکرد ارتباط داشت؛ هرچند احزاب عربی همچنان بر عدم حضور مستقیم در کابینه تأکید دارند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>حمایت احزاب عربی؛ اپوزیسیون همچنان با کمبود کرسی مواجه است<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">کارشناس مسائل منطقه، در ادامه با اشاره به احتمال حمایت منصور عباس و جریان&zwnj;های عربی از ائتلاف اپوزیسیون گفت: در میان فلسطینیان ساکن اراضی اشغالی امیدواری&zwnj;هایی وجود داشت که با حمایت از این جریان&zwnj;ها در انتخابات، زمینه بهبود شرایط سیاسی و اجتماعی آنان فراهم شود. با این حال، اگر منصور عباس با هفت کرسی خود به اپوزیسیون بپیوندد، مجموع کرسی&zwnj;های این جریان به ۵۵ می&zwnj;رسد و همچنان برای رسیدن به حد نصاب ۶۱ کرسی، به حمایت دست&zwnj;کم شش نماینده دیگر نیاز خواهد داشت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: با توجه به اختلافات موجود میان جریان&zwnj;های سیاسی، دستیابی به این تعداد کرسی چندان محتمل نیست. از همین رو، همچنان قوی&zwnj;ترین سناریوی پیش&zwnj;رو، ناتوانی احزاب در تشکیل کابینه و برگزاری انتخابات مجدد است؛ هرچند باید دید پس از پایان مهلت مأمور نخست تشکیل کابینه، فرد دیگری برای این مسئولیت معرفی خواهد شد یا روند سیاسی به سمت انتخابات جدید پیش می&zwnj;رود<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>پیوستن احزاب حریدی به اپوزیسیون؛ تصمیمی پرهزینه<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی درباره احتمال پیوستن احزاب حریدی به ائتلاف اپوزیسیون نیز اظهار کرد: این گزینه در ظاهر می&zwnj;تواند به افزایش کرسی&zwnj;های اپوزیسیون کمک کند، اما اختلاف جدی بر سر مسئله سربازی حریدی&zwnj;ها مانع مهمی در این مسیر است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته وی، برخی احزاب اپوزیسیون با شعار پایان دادن به معافیت&zwnj;های سربازی حریدی&zwnj;ها وارد رقابت&zwnj;های انتخاباتی شده&zwnj;اند و بخشی از رأی&zwnj;دهندگان سکولار نیز با همین انتظار به آنها رأی داده&zwnj;اند. بنابراین، اگر این احزاب پس از انتخابات با جریان&zwnj;های حریدی ائتلاف کنند و از پیگیری موضوع سربازی عقب&zwnj;نشینی کنند، اعتبار سیاسی خود را در میان حامیانشان از دست خواهند داد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل منطقه با اشاره به تجربه&zwnj;های پیشین تشکیل دولت در رژیم صهیونیستی افزود: در سیاست این رژیم گاهی احزاب حاضر می&zwnj;شوند برای در اختیار گرفتن کابینه و بهره&zwnj;مندی از قدرت سیاسی، از بخشی از مواضع و شعار&zwnj;های انتخاباتی خود فاصله بگیرند؛ با این حال، چنین تصمیمی برای جریان&zwnj;های اپوزیسیون هزینه&zwnj;های سیاسی قابل توجهی خواهد داشت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تمرکز اپوزیسیون بر تغییر موازنه قدرت پیش از انتخابات بعدی<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی در ادامه با اشاره به راهبرد فعلی اپوزیسیون گفت: به نظر می&zwnj;رسد این جریان، با استفاده از همراهی احزاب فلسطینی در کنست و ظرفیت پارلمانی موجود، بیش از آنکه بر تشکیل فوری کابینه متمرکز باشد، درصدد ایجاد تغییراتی است که بتواند زیرساخت رقابت&zwnj;های انتخاباتی آینده را تحت تأثیر قرار دهد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی توضیح داد: تغییر رئیس کنست و رؤسای کمیسیون&zwnj;ها و کمیته&zwnj;های مهم پارلمانی، از جمله کمیته&zwnj;های امور خارجه و امنیت و کمیته مالی، می&zwnj;تواند بخشی از این برنامه باشد. اپوزیسیون تلاش می&zwnj;کند با در اختیار گرفتن این جایگاه&zwnj;های کلیدی، نفوذ حزب لیکود و جریان نزدیک به نتانیاهو را کاهش دهد و موازنه قدرت را در پارلمان تغییر دهد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته رضوی، این تحولات می&zwnj;تواند بر موقعیت سیاسی احزاب در انتخابات آینده اثر بگذارد و شرایط را برای کاهش نفوذ لیکود فراهم کند. از این منظر، اپوزیسیون ممکن است حتی بدون موفقیت در تشکیل کابینه نیز به دنبال تثبیت موقعیت خود و آماده&zwnj;سازی زمینه برای رقابت بعدی باشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>سلمان رضوی: نتانیاهو و آیزنکوت در اصل تقابل با ایران اختلافی ندارند<\/strong><\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">در ادامه این نشست سلمان رضوی، کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به اختلافات داخلی رژیم صهیونیستی درباره نحوه مواجهه با ایران گفت: نتانیاهو و آیزنکوت در اصل تقابل با ایران و ضرورت اقدام نظامی اختلافی ندارند و تفاوت دیدگاه آنها بیشتر به زمان و شرایط حمله بازمی&zwnj;گردد؛ موضوعی که در کنار اختلاف میان مقام&zwnj;های سیاسی و نهادهای امنیتی اسرائیل، همچنان یکی از چالش&zwnj;های مهم این رژیم است<span dir=\"LTR\">.<\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی در نشست تخصصی- تبیینی؛ بررسی چالش ها و افق تشکیل دولت جدید صهیونیستی درباره تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی و نقش آمریکا در روند تشکیل کابینه جدید اظهار کرد: تاکنون شواهد مستقیمی ندیده&zwnj;ام که نشان دهد دولت آمریکا به&zwnj;طور جدی درصدد مداخله برای تعیین ترکیب کابینه آینده رژیم صهیونیستی است. البته پیش و پس از انتخابات، گمانه&zwnj;زنی&zwnj;هایی درباره تلاش دونالد ترامپ برای نزدیک کردن نتانیاهو و آیزنکوت و ترغیب آنها به تشکیل دولت مشترک مطرح شده است، اما در روز&zwnj;های اخیر این بحث&zwnj;ها کمتر به چشم می&zwnj;خورد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تغییر دولت و تداوم سیاست&zwnj;های منطقه&zwnj;ای رژیم صهیونیستی<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی در پاسخ به این پرسش که تشکیل دولت جدید چه تأثیری بر تحولات غزه، کرانه باختری، لبنان و جبهه مقاومت خواهد داشت، گفت: اگر کابینه&zwnj;ای به ریاست آیزنکوت تشکیل شود، نمی&zwnj;توان انتظار داشت که تغییرات بنیادینی در سیاست خارجی و رویکرد منطقه&zwnj;ای رژیم صهیونیستی ایجاد شود؛ چراکه در مجموع، جریان&zwnj;های اصلی سیاسی این رژیم در بسیاری از مسائل راهبردی اشتراک نظر دارند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: البته این به معنای یکسان بودن کامل رویکرد آیزنکوت و نتانیاهو نیست و ممکن است در برخی موضوعات تفاوت&zwnj;هایی میان آنها وجود داشته باشد، اما در مسائل کلان سیاست خارجی، هر دو در یک چارچوب حرکت می&zwnj;کنند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>توافق نتانیاهو و آیزنکوت بر اصل تقابل با ایران<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به مواضع دو چهره سیاسی درباره ایران اظهار کرد: نتانیاهو و آیزنکوت در اصل تقابل و ضرورت اقدام نظامی علیه ایران اشتراک نظر دارند، اما اختلاف آنها بیشتر بر سر زمان و شرایط چنین اقدامی است. نتانیاهو بر ضرورت اقدام فوری تأکید دارد، در حالی که برخی دیگر از مقام&zwnj;های امنیتی رژیم صهیونیستی معتقدند در شرایط کنونی، ایران تهدیدی فوری محسوب نمی&zwnj;شود و نباید برای حمله شتاب کرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی ادامه داد: در همین زمینه، گزارش&zwnj;هایی درباره تلاش رئیس موساد برای متقاعد کردن مقام&zwnj;های آمریکایی و دونالد ترامپ به ضرورت اقدام علیه ایران مطرح شده است؛ در مقابل، بخشی از فرماندهان ارتش رژیم صهیونیستی با چنین اقدامی در شرایط فعلی موافق نیستند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>اختلاف در نهاد&zwnj;های امنیتی اسرائیل بر سر زمان حمله به ایران<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی با تشریح دیدگاه&zwnj;های متفاوت در ساختار امنیتی رژیم صهیونیستی گفت: مخالفان اقدام فوری معتقدند هم شرایط سیاسی آمریکا برای ورود به یک تقابل جدید مناسب نیست و هم ایران در حال حاضر تهدیدی فوری برای رژیم صهیونیستی به شمار نمی&zwnj;رود. در مقابل، جریان موافق حمله، از جمله نتانیاهو، بر این باور است که ایران در حال انتقال و استقرار بخشی از تأسیسات و زیرساخت&zwnj;های هسته&zwnj;ای خود در عمق زمین است و به دنبال خرید زمان است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">به گفته وی، موافقان حمله معتقدند نباید فرصت را از دست داد و باید پیش از تغییر شرایط سیاسی آمریکا و تحولات مرتبط با ترکیب کنگره این کشور، برای اقدام نظامی تصمیم&zwnj;گیری کرد. در این میان، اختلاف نظر میان مقام&zwnj;های سیاسی و نهاد&zwnj;های امنیتی رژیم صهیونیستی درباره زمان و ضرورت حمله به ایران همچنان قابل توجه است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جنگ غزه و تغییر نگاه افکار عمومی جهان به اسرائیل<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل خاورمیانه در ادامه به تأثیر تحولات منطقه بر افکار عمومی جهان غرب اشاره کرد و گفت: یکی از تفاوت&zwnj;های احتمالی دولت آیزنکوت با دولت نتانیاهو، در نحوه مواجهه با افکار عمومی آمریکا و اروپا خواهد بود. نتانیاهو و اعضای کابینه او در سال&zwnj;های اخیر به چهره&zwnj;هایی تبدیل شده&zwnj;اند که بخش قابل توجهی از انتقادات و اعتراضات افکار عمومی غرب متوجه عملکرد آنهاست<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی افزود: جنگ غزه و عملکرد دولت نتانیاهو در این جنگ، تأثیر قابل توجهی بر نگرش شهروندان آمریکا و کشور&zwnj;های اروپایی نسبت به رژیم صهیونیستی گذاشته است. به اعتقاد من، در سال&zwnj;های اخیر تغییر محسوسی در میزان حمایت افکار عمومی غرب از فلسطینیان و اسرائیل شکل گرفته و این روند در آمریکا نیز قابل مشاهده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><br \/>\r\n<strong>کاهش حمایت افکار عمومی آمریکا از اسرائیل<\/strong><br \/>\r\n<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی با اشاره به برخی نظرسنجی&zwnj;های انجام&zwnj;شده در آمریکا اظهار کرد: بر اساس آمار&zwnj;هایی که در این زمینه مطرح شده، میزان حمایت از فلسطینیان در میان افکار عمومی آمریکا افزایش یافته و در برخی سنجش&zwnj;ها به بیش از ۵۰ درصد و حتی حدود ۶۰ درصد رسیده است؛ در حالی که میزان حمایت از اسرائیل در محدوده پایین&zwnj;تری قرار گرفته است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی ادامه داد: پیش از جنگ غزه، وضعیت افکار عمومی آمریکا به این شکل نبود و حمایت از اسرائیل جایگاه متفاوتی داشت، اما تحولات سه سال اخیر موجب شده است بخشی از جامعه آمریکا نگاه انتقادی&zwnj;تری به سیاست&zwnj;های رژیم صهیونیستی پیدا کند. این تغییر نگرش حتی در فضای سیاسی و رقابت&zwnj;های درون حزب دموکرات نیز بازتاب داشته است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>بازتاب انتقاد&zwnj;ها از اسرائیل در ساختار سیاسی آمریکا<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به تحولات کنگره آمریکا گفت: تغییر نگرش افکار عمومی به&zwnj;تدریج در ساختار سیاسی این کشور نیز خود را نشان می&zwnj;دهد. جریان&zwnj;های منتقد حمایت بی&zwnj;قیدوشرط از اسرائیل در حزب دموکرات تقویت شده&zwnj;اند و مواضع آنها درباره کمک&zwnj;های مالی و نظامی آمریکا به این رژیم جدی&zwnj;تر شده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی افزود: امروز در میان برخی نمایندگان و چهره&zwnj;های سیاسی آمریکا این دیدگاه مطرح است که کمک&zwnj;های واشنگتن به اسرائیل باید محدود یا مشروط شود. این مسئله نشان می&zwnj;دهد انتقاد از سیاست&zwnj;های رژیم صهیونیستی دیگر صرفاً به تجمعات خیابانی و فضای عمومی محدود نمانده و به سطوح بالاتر ساختار سیاسی آمریکا نیز راه یافته است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی با اشاره به اهمیت توافق کمک&zwnj;های بلندمدت نظامی آمریکا به اسرائیل تصریح کرد: در شرایطی که قرار است درباره تداوم کمک&zwnj;های ده&zwnj;ساله آمریکا به اسرائیل تصمیم&zwnj;گیری شود، تغییر نگرش افکار عمومی و تقویت جریان&zwnj;های منتقد در کنگره می&zwnj;تواند بر آینده این حمایت&zwnj;ها تأثیر بگذارد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>نتانیاهو و تشدید شکاف افکار عمومی غرب با اسرائیل<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">رضوی در جمع&zwnj;بندی این بخش از تحلیل خود درباره تأثیر دولت جدید بر افکار عمومی جهان گفت: ادامه حضور نتانیاهو و چهره&zwnj;های نزدیک به او در قدرت می&zwnj;تواند روند افزایش انتقاد&zwnj;ها از رژیم صهیونیستی را تشدید کند؛ زیرا عملکرد این دولت، به&zwnj;ویژه در جنگ غزه، نقش مهمی در شکل&zwnj;گیری نگاه منفی بخشی از افکار عمومی آمریکا و اروپا داشته است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">وی افزود: در صورت تشکیل دولت به ریاست آیزنکوت، ممکن است از شدت این روند تا حدی کاسته شود؛ چراکه برخی چهره&zwnj;های سیاسی نزدیک به نتانیاهو بیش از دیگران در معرض انتقاد افکار عمومی غرب قرار گرفته&zwnj;اند. با این حال، تغییر دولت به&zwnj;تنهایی به معنای از بین رفتن انتقاد&zwnj;ها یا تغییر بنیادین نگاه جامعه جهانی به سیاست&zwnj;های رژیم صهیونیستی نخواهد بود.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">انتهای پیام\/م.ت\/<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-11-17 17:08:11","content_date_event":"2026-11-17 17:08:11","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-11-17 17:24:08","content_date_register":"2026-11-17 17:24:08","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":64,"eid":0,"attach_title":"در نشست تخصصی- تبیینی «بررسی چالش ها و افق تشکیل دولت جدید صهیونیستی» مطرح شد؛\r\n\r\nسید جعفر رضوی: مخالفت با نتانیاهو تنها نقطه اشتراک جریان اپوزیسیون اسرائیل است\/سلمان رضوی: دولت آمریکا درصدد مداخله برای تعیین ترکیب کابینه آینده رژیم صهیونیستی است 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846_150_112.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846_300_225.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846_400_299.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846_600_449.jpg","900":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846_600_449.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846_600_449.jpg"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":1372771846,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202611\/576736_1372771846.jpg","width":600,"height":449,"size":0}}}]}]]